Vaşinqtondakı ağ damlı ev və bizim Ağdam

Bir həftə boyunca doyunca kəndimizdə istirahət etdim. Necə deyərlər, kənddə gül-gülü çağırır, çiçək-çiçəyi. Səhər tezdən yuxudan durub yamyaşıl torpağın, çiçəkləmiş ağacların təmiz qoxusunu ciyərdolusu içinə çəkmək nəyə desəniz dəyər məncə. Bülbüllər də sanki bundan ləzzət alırmış kimi səs-səsə verib zümzümə edirlər. Belə anlarda insan kasıbçılığı da, bahalaşmanı da, bir sözlə, bütün problemlərini unudur. Təbiətin bu gözəlliyi məni o qədər həvəsləndirdi ki, şer yazmaq həvəsi yarandı içimdə. Tənbəllik etməyib mövzumuza heç bir dəxli olmayan şer yazdım:



