Kimin belə dostu var?
Dostun o adamdır ki, onun yanına gecə saat 12-də də gedə bilərsən.
Dostun o adamdır ki, onunla həm ağlaya, həm də susa bilərsən.
Dostun o adamdır ki, ən çətin məqamda səni dinləyə bilir.
Dostun o adamdır ki, bütün ətrafdakılar səndən üz döndərəndə o sənə sadiq qalır.
Dostun o adamdır ki, heç kim səni başa düşməyəndə o səni başa düşür.
Dostun o adamdır ki, səni bütün çatışmazlıqlarınla qəbul edir, hətta bunlar onu ağrıtsa belə.
Dostun o adamdır ki, sənin xoşuna gəlməsə də həmişə sənə həqiqəti deyir.
Dostun o adamdır ki, səninlə həmişə səmimidir, çünki bilir ki, onu başa düşəcəksən.
Dostun o adamdır ki, başqalarına bağışlamayacağın hərəkətləri ona bağışlayırsan.
Dostun o adamdır ki, özünə görə səninlə dostluq etmir, ona sərf etməyəndə də səninlə dostdur.
Dostun o adamdır ki, sənin üçün ən qiymətli olanlarını belə əsirgəmir: vaxtını, maraqlarını, hətta həyatını.
Kim cəsarətlə, ürəklə deyə bilər: mənim belə dostum var.
İftar, yoxsa qonaqlıq?

Allah-təala buyurub: «Oruc mənim üçün tutulur, onun mükafatını da mən özüm verəcəyəm».
«Ey iman gətirənlər, oruc tutmaq sizdən əvvəlki ümmətlərə vacib olduğu kimi, sizə də vacib edildi, sizdən kim bu aya (Ramazana) çatarsa oruc tutsun» (Bəqərə).




